Pytania i odpowiedzi

Do Regullusów pasują głowice z nakrętką M30 x 1,5. Można zastosować głowice firm: Schlosser, Vario Term, Comap M30, Danfoss-K, Heimeier D. Polecamy nasze firmowe głowice Regulus (głowica cieczowa w ładnym designie) z nakrętką mocującą M30 x 1,5, wymiar zamknięcia wynosi 11,5 mm, skok zamknięcia do 2,5 mm.

Grzejniki Regulus można zamontować w instalacji miedzianej, z tworzywa oraz stali.

Odległość grzejnika od ściany po zamontowaniu na wieszaku to: 2 cm. 

Podane niżej zasady obowiązują wszystkie grzejniki REGULUS-system.
Minimalna odległość od podłogi to 10 cm - dystans ten zapobiega podciąganiu kurzu, 10 cm to także optymalna odległość od parapetu, zapewnia swobodny wypływ ogrzanego powietrza.
Jeżeli szerokość parapetu wynosi od 3 do 7 cm to grzejnik może zostać umieszczony bliżej parapetu. Przy szerokim parapecie, czyli mocno odstającym od ściany (ponad 7 cm) ta odległość powinna być większa, zbliżona do 10 cm.
Zasady ogólne można zatem sformułować w następujący sposób:
• parapet wąski (3-7 cm od ściany) - wysokość do parapetu = wysokość grzejnika + 12 do 15 cm
• parapet szeroki (powyżej 7 cm od ściany) - wysokość do parapetu = wysokość grzejnika + 20 cm lub więcej. Przy rozkładzie odległości pod i nad, odległość od podłogi powinna być zawsze większa od odległości od parapetu.

Przykłady:
- odległość od parapetu do podłogi: 77 cm, parapet wystaje 6 cm od ściany, grzejnik H=60 cm, zatem  montujemy grzejnik z dystansem: 12 cm od dołu i 5 cm od góry
- odległość od parapetu do podłogi: 77 cm, parapet wystaje 15 cm od ściany, grzejnik H=60 cm, zatem montujemy grzejnik z dystansem: 10 cm od dołu i 7 cm od góry lub zmieniamy grzejnik na dłuższy ale o wysokości 50 cm.
Półka nad grzejnikiem (przy grzejniku montowanym na ścianie, nie pod oknem) powinna mieć do 7 cm.

Grzejniki Regulus-system stosować można zarówno w instalacji zamkniętej jak i otwartej bez ograniczeń.
Zabudowanie regulusów w instalacji otwartej nie ma poza tym wpływu na długość okresu gwarancji na szczelność, która dla obiektów mieszkalnych wynosi aż 25 lat!
Grzejniki Regulus-system stanowią najtrwalszy, obok rur instalacyjnych z miedzi, element instalacji.
Instalacja otwarta c.o. ma kontakt z otaczającym powietrzem poprzez naczynie wyrównawcze (wzbiorcze), przez co wody instalacyjna ma stały kontakt z tlenem atmosferycznym. Tlen ten po rozpuszczeniu w wodzie, jako wolny gaz reaktywny, powoduje korozję elementów stalowych instalacji.
Producenci grzejników wymagają, by ich produkty były stosowane w instalacji zamkniętej właśnie z powodu przyspieszonej korozji w układzie otwartym.
W układzie otwartym zalecają stosowanie inhibitorów korozji, jednakże utrzymywanie odpowiedniego stężenia inhibitora, jest dla użytkownika trudnym dodatkowym obciążeniem.
Układ wodny regulusów wykonany jest w całości z miedzi. Po pokryciu się od wewnątrz warstewką tlenku miedzi dalsza reakcja miedzi z tlenem ulega zahamowaniu.
Wymagany jest natomiast filtr mechaniczny (siatkowy), mający na celu wyłapywanie wszelkich mechanicznych zanieczyszczeń, w tym produktów korozji elementów stalowych instalacji. Zanieczyszczenia mechaniczne uszkodzić mogą wnętrza rur (erozja mechaniczna), pompę cyrkulacyjną, a także armaturę.

Grzejniki Regulus są grzejnikami przeznaczonymi do układu pompowego. Grzejnik Regulus bocznozasilany z zastrzeżeniem zastosowania przed nim zaworu grzybkowego (nie termostatycznego) będzie pracował na obiegu grawitacyjnym jednak z mocą około 40% mniejszą niż katalogowa. Sytuacja wygląda podobnie dla każdego typu obecnie produkowanego na świecie grzejnika.

Parametry obliczeniowe instalacji warunkuje źródło ciepła. I tak przyjmujemy:
• od 75 do 85 stopni zasilanie przy sieciach w zależności od typu sieci, wymiennika itd,
• 75/65/20 dla kotłów gazowych zwykłych wiszących i kotłów na paliwa stałe z podajnikiem,
• 65/55/20 dla kotłów gazowych zwykłych stojących, olejowych, na paliwo stałe przy gatunkowym dobrym opale,
• 55/45/20 dla kotłów kondensacyjnych oraz na paliwo stałe tzw. na wszystko (gorsze gatunki opału),
• od 40 do 50 stopni zasilanie przy pompach ciepła w zależności od rodzaju pompy.
Obniżanie parametrów grzewczych ma za zadanie preferowanie bardziej ekonomicznych systemów grzewczych (technika kondensacyjna, źródła odnawialne itd.). Jest to jeden z priorytetów UE do 2020 r.

Moc grzejników należy wyliczyć dzieląc grubość wełny (w metrach) przez jej izolacyjność, a następnie liczbę 1 podzielić przez uzyskany wynik, ostateczną liczbę zaokrąglić.
Jeśli przyjmiemy współczynnik izolacyjności wełny: 0,042 do 0,045 W/m²K, to wynik będzie wynosić:
0,20/0,045 = 4,44; 1/4,44 = 0,22 W/m²K 

Przywołujemy szereg napięciowy metali.
Im większa różnica potencjałów, tym gorzej dla instalacji.

Al (elektroda aluminiowa ma potencjał) minus 1,66 V
CU (elektroda miedziana ma potencjał) plus 0,521 V
Pomiędzy nimi powstaje ogniwo - wyrywane są atomy jednego metalu- w tym przypadku aluminium...
Instalacje powinny być dobierane z metali o jak najmniejszej różnicą potencjałów. Najlepiej gdy jest ona jednorodna, wtedy różnica potencjałów wynosi zero.
Uwaga ta dotyczy tych składników instalacji, które mają kontakt z czynnikiem grzejnym z wodą. To woda + rozpuszczone w niej jony metali tworzą elektrolit.
W obecnie budowanych instalacjach nader spotyka się nieuzasadnione, szkodliwe dla trwałości instalacji łączenie jej składników zbudowanych z różnych metali. Dzieje się tak z ewidentną szkodą dla klientów. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest zwykła niewiedza instalatorów oraz przemilczanie takiego zagrożenia.
Łączenie różnych metali jest dopuszczalne, lecz nie wszystkich metali i tylko pod pewnymi warunkami. Tworzące się na styku ogniwa elektrochemiczne powodują szybkie rozpuszczanie żelaza, cynku czy aluminium.

Odpowiadając stricte na pytanie:
Nie należy łączyć elementów miedzianych i aluminiowych w jednej instalacji, gdyż poprzez wodę która jest elektrolitem następuje korozja elektrochemiczna, której efektem jest erozja –korozja wżerowa, ubytek materiału – a w efekcie jego powolne niszczenie.
W grzejnikach Regulus połączenie miedzi i aluminium jest połączeniem suchym występujące pomiędzy powierzchnią rurek a lamelkami. Woda krążąca w instalacji nie ma żadnego kontaktu z aluminium -ma kontakt wyłącznie z miedzią. Dlatego zjawisko korozji elektrochemicznej w regulusach nie występuje.

Różnica w cenie pomiędzy grzejnikami bocznozasilanymi a grzejnikami dolnozasilanymi mieści się w przedziale 60-70.- PLN netto dla wszystkich typoszeregów grzejników. Wynika ona z różnych składowych komponentów tych grzejników.
W grzejnikach dolnozasilanych znajduje się fabrycznie wbudowany na stałe, zintegrowany z konstrukcją układu wodnego grzejnika, zawór termoregulacyjny z sześciostopniową nastawą wstępną. Nastawa wstępna służy znakomicie do regulacji hydraulicznej całego układu c.o. (regulacji ilości przepływającego przez grzejnik czynnika grzejnego - patrz. informacja edukacyjna na naszej stronie  REGULACJA HYDRAULICZNA INSTALACJI CO).
Grzejnik dolnozasilany posiada, zamontowany również na stałe, mosiężny moduł, do którego wkręca się przyłącza grzejnika. Rozstaw przyłącza (zasilanie - powrót) od osi do osi zgodny jest z normą europejską czyli wynosi dokładnie 50 mm.
Standardowo zasilanie znajduje się od strony wewnętrznej grzejnika (oznaczone jest paskiem czerwonym na przyłączu), natomiast powrót bliżej bocznego brzegu grzejnika (oznaczone jest paskiem niebieskim na przyłączu).
W razie zaistnienia takiej potrzeby możemy wykonać zasilanie od strony bocznej, powrot od strony wewnętrznej. Potrzebę takiego niestandardewegowykonania należy jednoznacznie opisać w zamówieniu.
Grzejniki dolnozasilane można ustawić przyłączem od strony lewej lub od strony prawej grzejnika. Ich przednia ściana niczym nie różni się od ściany tylnej.

Wystarczy wejść na budowlane fora internetowe, by łatwo stwierdzić, że problem szumów, stukotów, trzasków, odgłosów pracującej pompy cyrkulacyjnej podnoszony jest czasem jako problem występujący w instalacji niezależnie od rodzaju zastosowanych grzejników.
Szczególnie w instalacjach stalowych i miedzianych drgania i wibracje z kotłowni przenoszone są wzdłuż rur aż do grzejników. Szum może występować również z powodu turbulencji pojawiających się na zaworach.
Co należy zrobić?:

• 1.Zadbać zatem należy by w odpowiednich miejscach zastosować podkładki gumowe, dystanse, przejściówki, by instalacji pozostawić odrobinę swobody tam gdzie trzeba i ścisłe zespolenie tam gdzie trzeba.
• 2.Instalacje dokładnie odpowietrzyć,
• 3. Instalację precyzyjnie wyregulować hydraulicznie (zrównoważyć przepływy) „na zimno” i „na gorąco”.

Zatem niemal wszystko w tej mierze zależy od montera instalacji i od jego staranności wykonania instalacji. Jednakże dociąganie „na siłę” grzejników poprzez wieszaki do krzywej ściany, również spowoduje niepotrzebne, szkodliwe naprężenia w instalacji a to już „zasługa” niestarannego murarza.
Co do regulusów - szczególnie w instalacji z miedzi, (najwyższy współczynnik rozszerzalności cieplnej – wydłużenie liniowe), przy występowaniu długich prostoliniowych gałązek zasilających, przy braku stosownej kompensacji dla ich wydłużenia, następować może przeciąganie grzejnika w obie strony po stopkach wieszaków.
Przy grzejnikach stalowych ważących po kilkadziesiąt kilogramów każdy, problem ten jest mniej istotny, gdyż prędzej rurka ulegnie wygięciu, nim ciężki grzejnik ulegnie przesunięciu.
Należy zatem zadbać o dwukierunkową minimalną swobodę przesuwania się grzejników w wieszakach.
W razie problemu, na stopce wieszaka, w miejscu jego styku z dolną krawędzią grzejnika, można umieścić plastikowy lub gumowy dystans pełniący rolę ślizgacza.

Wszystkie typy grzejników mogą rezonować i przenosić szumy instalacyjne, w szczególności szum generowany przez pracującą pompę cyrkulacyjną i turbulencje powstające głównie w zaworach termoregulacyjnych. Bardziej akustyczna konstrukcja naszych grzejników ma wpływ na ujawnianie szumów instalacyjnych w nieco większym wymiarze niż ma to miejsce przy grzejnikach pełnych.
Stąd tak wielką wagę przywiązujemy do regulacji hydraulicznej instalacji.
Dobre wyregulowanie instalacji jednakże to nie tylko jej cicha praca, lecz przede wszystkim wysoki komfort cieplny, wysoka ekonomika grzania i zadowolony użytkownik.

Prawidłowo wykonana z dowolnego materiału oraz rzetelnie wyregulowana hydraulicznie instalacja z regulusami pracuje cicho, wysokosprawnie, precyzyjnie i ekonomicznie.

Zamiana przyłączy wpływa negatywnie na efektywność grzania, spada moc i mogą wystąpić szumy o dużym natężeniu, stąd konieczność znakowania zasilania i powrotu.

Zasilanie grzejnika, oznaczone jest paskiem czerwonym i znajduje się bliżej środka grzejnika, natomiast powrót oznaczony jest paskiem niebieskim. Zawór odcinający podwójny, prosty (może być też kątowy) umożliwia zamknięcie przepływu czynnika grzewczego przez grzejnik, odłączenie i wypięcie grzejnika przy pracującej instalacji, stanowi także ważny element regulacji hydraulicznej (regulacji przepływu).

Niemal wszystkie grzejniki dolnozasilane posiadają zasilanie po stronie wewnętrznej, a powrót po stronie zewnętrznej. Każdy zawór w instalacji inny niż zawór kulowy ma kierunek przepływu oznaczony strzałką. Należy go zamontować strzałką w kierunku planowanego przepływu. Przepływ przez odwrotnie zamontowany zawór będzie głośny – turbulentny, zmniejszony.

O ile w grzejnikach typu RDB i SDB – czyli dolnozasilanych bez wbudowanego zaworu termostatycznego, spadek mocy przy odwrotnym zasilaniu będzie nieduży, rzędu 10-15%, o tyle przy grzejnikach typu RD – dolozasilanych z zaworem termostatycznym, spadek mocy może wynosić około 50%, a przepływająca woda może generować szum o dużym natężeniu.

W razie zamiany zasilania z powrotem przez wykonawcę, do dyspozycji są trzy sposoby ratowania sytuacji:

1. Zamówienie w firmie REGULUS-system grzejników o odwróconych przyłączach – zasilanie po zewnętrznej. Wykonamy je bez żadnej dopłaty. Zlecenie należy opisać.
2. Zamontowanie zaworu przyłączeniowego tzw. krzyżowego, odwracającego przepływy.
3. Zamiana zasilania z powrotem na rozdzielaczach, jeśli takowe są, lub przy kotle c.o.

Najpierw dobieramy grzejniki, sumujemy moc przy parametrach pracy kotła (np. 75/65/20) z katalogu, mnożymy przez 0,8, potem dobieramy kocioł (lub dobieramy mu ustawienie palnika).
Jeżeli kocioł ma moc np. 24 kW, a ogrzewa dom o powierzchni 80 m² to powinien być ustawiony na 6 do 8 kW na palniku; czyli moc kotła w danych parametrach powinna wynosić 0,8 mocy instalacji grzewczej. Zapobiega to przegrzaniu instalacji i zbyt dużemu zużyciu gazu.
Przy pracy na cwu (grzanie zasobnika lub wody użytkowej w kotle dwufunkcyjnym), każdy pracuje z mocą maksymalną, nie spowoduje to więc niedoboru ciepłej wody użytkowej (cwu).

Nie, to nie jest prawda.

Nasze pytanie:
1. Czym różni się 1 kW mocy w grzejnikach żeliwnych od 1 kW mocy w regulusach?
2. Grzejniki mają grzać, czy też mają buforować nadmiar mocy kotła?
Po to, by optymalnie wykorzystać kaloryczność paliwa oraz moc kotła bez względu na chwilowe zapotrzebowanie na ciepło, zadbać o żywotność, trwałość kotła, powinno wprowadzić się do instalacji buforowy zbiornik ciepła. Jednakże dobrze skonfigurowana instalacja c.o. powinna dobrze i bezpiecznie funkcjonować również bez bufora.

Grzejniki REGULUS-system można stosować w instalacjach z kotłem stałopaliwowym (węglowym) podobnie jak inne typy grzejników z zachowaniem ogólnych zasad bezpieczeństwa tj. prawidłowego doboru wszystkich elementów instalacji: kocioł, rury, grzejniki, sterowanie czyli prawidłowego skonfigurowania i wyregulowania instalacji.
W instalacjach z kotłem stałopaliwowym (węglowym) ciągle pokutują historyczne założenia instalacji grawitacyjnej z zastosowaniem grzejników żeliwnych o dużej masie własnej i dużej pojemności wodnej. Instalacje takie budowane do końca lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku zawierały około 300 l wody dla domku ok.100m2. Prócz tego dochodziła wielka masa samych materiałów tworzących instalację.
W takiej instalacji stosowano kocioł o mocy ok. 25kW, po pierwsze po to żeby móc szybko rozgrzać tę ogromną masę całej instalacji, a po drugie budynki wówczas budowane miały nieporównywalnie większe od obecnie budowanych straty ciepła. Grzejniki stanowiły bufor stabilizujący temperaturę pomieszczeń.
Obecnie straty budynków są znacznie mniejsze, w wszystkie stosowane obecnie grzejniki mają mniejszą pojemność wodną (na ten sam dom w przypadku grzejników stalowych będzie ok. 70-80 l wody + to co w kotle, a w przypadku regulusów ok. 15-20 l wody + to co w kotle). Kocioł dla takiej powierzchni powinien mieć orientacyjnie maksymalną moc ok. 10-12kW. Przy znacznie zmniejszonej całkowitej masie instalacji nie ma potrzeby, by w kotle występowała jakakolwiek nadwyżka mocy.
Również zastąpienie układów grawitacyjnych z rurami stalowymi o dużych przekrojach, układami pompowymi ze znacznie mniejszymi przekrojami rur, również z plastiku, bardzo utrudnia czy wręcz uniemożliwia ewentualne grzanie grawitacyjne (awaria pompy) i odprowadzenie ciepła z kotła.
Tylko w takich awaryjnych sytuacjach dojść może do zagotowania wody w kotle i naprawdę nie ma znaczenia ile jest jeszcze wody w grzejnikach gdyż najpierw zagotuje się woda w kotle. Jak się zapyta użytkowników instalacji z kotłem stałopaliwowym to sporo z nich doświadczyło już zjawiska zagotowania wody w kotle i to niezależnie od typu zastosowanych grzejników (żeliwnych, stalowych, aluminiowych czy też miedziano-aluminiowych).
I dlatego instalacja powinna być otwarta!

Instalację c.o. można porównać do układu chłodzenia silnika samochodu: silnik – wytwarza ciepło podobnie jak kocioł, węże od silnika do chłodnicy przesyłają ciepło z silnika do chłodnicy podobnie jak instalacja, pompa w jednym i drugim układzie wymusza szybki przepływ wody – zwiększa przesył ciepła, chłodnica podobnie jak grzejnik oddaje ciepło z układu. Jeżeli teraz zamontujemy zbyt małą chłodnice (o małej wydajności) do dużego silnika (np. z małolitrażowej osobówki do samochodu dostawczego) to szybko zagotujemy wodę. Podobnie jeżeli w instalacji c.o. grzejniki będą zbyt małe w stosunku do mocy kotła. Jeżeli awarii ulegnie pompa to nawet przy dobrze dopasowanej do silnika chłodnicy zagotujemy wodę w układzie. Podobnie w instalacji c.o. : instalacja obliczona i dopasowana do układu pompowego przy awarii pompy traci zdolność odprowadzenia ciepła z kotła.

Jeżeli kocioł ma moc np. 24 kW i ogrzewa dom o pow. 44 m², (5 grzejników daje tylko 7000 W + drabinka = ok. 8000 W ) to powinien być ustawiony na 6 do 7 kW (na palniku); czyli moc kotła w danych parametrach powinna wynosić 0,8 mocy instalacji grzewczej.
Przy pracy na cwu (o ile jest to kocioł dwufunkcyjny) kocioł pracuje z mocą maksymalną. Przy ustawieniu na 24 kW będzie palił jakby grzał powierzchnię 240 m² - będzie przegrzewał się i często włączał, niezależnie od pojemności wodnej instalacji.
Polecam zakup kotła Termet UNICO 13 (jednofunkcyjny) bądź Mini-Max (dwufunkcyjny). Kotły te mają minimalną moc na poziomie 4,5 kW. Zapewni to optymalną pracę grzejników oraz rozsądne zużycie gazu. Jeżeli kocioł będzie zamontowany w mieszkaniu, to wybrałbym wersję turbo - większa sprawność, bezpieczeństwo, prostsza instalacja przy starych budynkach i małych mieszkaniach - kocioł niezależny od powietrza w pomieszczeniu. Uwaga - przepisy nie zawsze pozwalają montować kotły turbo w budownictwie wielorodzinnym.

Aby dobrać moc kotła, proszę zastosować następującą metodę:

• dobrać grzejniki i zliczyć ich moc w danych parametrach pracy (np. 65/55/20).
• dobrać kocioł o mocy 80-90 % mocy instalacji (sumarycznej mocy grzejników), podłogówkę proszę pominąć, zakładamy, że ma pracować okresowo.

Przykład:

Jeśli chodzi o przyczyny powstawania wilgoci, może ich być kilka, jednak nie są nią regulusy. Grzejniki REGULUS szybko usuwają wilgoć, ponieważ mieszają powietrze, zapobiegając zawilgoceniu. Jedną z przyczyn powstawania wilgoci, może być fakt, że to pierwszy sezon grzewczy i nowy dom. W nowym budynku, nigdy jeszcze nie ogrzewanym, ściany są zawilgocone technologicznie. Ogrzewanie musi osuszyć ściany, sufity, podłogi. Wskazane jest zatem częste, intensywne ale krótkie wietrzenie - najlepiej zrobić przeciąg na 5-10 minut.
Przyczyną dużej wilgoci może być również zbyt duża szczelność (okna z PCV), słaba wentylacja - w tym przypadku dobrym rozwiązaniem jest również częste i intensywne wietrzenie. Kolejną przyczyną mogą być duże skoki temperatury między nocą a dniem (duża różnica między temperaturą w dzień a w nocy na sterowniku kotła gazowego bądź elektrycznego, olejowego). Duże wahania temperatury powodują wytrącanie się wody z powietrza. Różnica między temperaturą w ciągu dnia a w nocy powinna wynosić do 3 ºC. Przy większych różnicach, kocioł od rana intensywnie pracuje, by uzyskać zadaną dzienną temperaturę.

Nasze grzejniki to grzejniki konwekcyjno-radiacyjne. Woda płynie w rurach z miedzi, osłoniętych aluminiowymi lamelami, tworzącymi obudowę. Aluminiowe ściany grzejnika są więc chłodniejsze od typowych grzejników stalowych, w których płaszcze wodne są na zewnątrz a " chłodnica " w środku. Aby zminimalizować radiację w naszych grzejnikach możemy:
- wykonać grzejnik w wersji plan - płaska przednia i tylna ściana (cena jest wyższa o 15%), grzejnik grzeje prawie wyłącznie konwekcyjnie,
- miejsce montażu (zakładamy, że będzie zamontowany w przestrzeni za szafką kuchenną) wykleić z każdej strony ekranem zagrzejnikowym redukując radiację, a jednocześnie zwiększając konwekcję. Wtedy powierzchnie kratek wlotowej i wylotowej w meblach powinny być zbliżone powierzchnią do powierzchni przekroju poprzecznego grzejnika.
- zaproponować zakup grzejnika wewnątrzściennego REGULUS-system INSIDE. To idealny system do stosowania we wnękach, również w Pani przypadku może okazać się dobrym rozwiązaniem. Więcej na temat grzejników ISIDE: http://www.regulus.com.pl/regulus-system-inside

Prawdopodobna przyczyna problemów to błędy w regulacji instalacji między dwoma układami. Pierwszy układ to ogrzewanie podłogowe - drugi to piętro z grzejnikami ściennymi. Proponuję kryzowanie obiegu podłogówki na wejściu do mieszacza (lub rozdzielacza) w celu zwiększenia przepływu przez grzejniki na piętrze. Więcej o regulacji na: regulacja-hydrauliczna.pdf

Można zastosować Regullusy w jednym obiegu z ogrzewaniem podłogowym. Ogrzewanie podłogowe obliczamy dla parametrów 55/45/20 dlatego grzejniki dobieramy również korzystając z tabeli 55/45/20 (jest we wszystkich naszych materiałach). Przy trzech grzejnikach ściennych przewymiarowanie będzie tańsze niż budowa osobnego mieszacza.

Czy wystarczy jeśli jedynie wytnę poszczególne warstwy w podłodze (wariant nr 1)? Czy miejsce na grzejnik należy przygotować z zachowaniem ciągłości wszystkich warstw podłogi (wariant nr 3)? Czy może zastosować rozwiązanie pośrednie (wariant nr 2)? 

Najlepszy jest wariant 1, pod grzejnikiem może być tylko ocieplenie i izolacja przeciwwilgociowa. Elementem nośnym jest ramka kanału.

Wanna nie jest ocieplona, zaleca się zastosowanie ocieplenia o grubości dostosowanej do danego typu obiektu. Ocieplenie należy zakończyć 5 cm poniżej górnej krawędzi ramki, tak aby dolna krawędź ramki opierała się na betonie (kleju). Ramka jest elementem nośnym całego systemu.

Minimalna głębokość kanału (typoszereg: DUO 100) wynosi 10 cm (głębokość do lica posadzki 10 cm + 0,5 cm luzu montażowego). Do podanego wymiaru należy dodać dystans na ocieplenie: 1-2 cm dla budynku z ocieplanymi fundamentami, dla fundamentów bez ocieplenia minimum 5 cm.

Grzejniki kanałowe o niewielkim stopniu zabrudzenia trzeba odkurzać i przecierać wilgotną szmatą z dodatkiem delikatnego detergentu. W przypadku bardzo dużego zabrudzenia należy czyścić wodą pod ciśnieniem z dodatkiem delikatnego detergentu, brudną wodę powinno się usunąć odkurzaczem przemysłowym. Jeżeli istnieje techniczna możliwość odprowadzenia wody z kanału, można zamontować niski syfon (np. samoczyszczący, przeznaczony do kabin prysznicowych) wycinając w dnie wanny otwór za pomocą praski do wykonywania otworów pod baterie stojące w zlewach kuchennych.
Nasze grzejniki - wymienniki kanałowe - wykonane są z miedzi i aluminium - cechuje je bardzo wysoka odporność na korozję. Zatem przy konserwacji i czyszczeniu można korzystać z wszelkiego typu urządzeń czyszczących, odkurzaczy piorących przemysłowych, urządzeń ciśnieniowych typu karcher i innych.
Wanna wykonana jest z blachy ocynkowanej malowanej proszkowo lakierem epoksydowym do stosowania na zewnątrz, jest więc odporna na działanie wody i środków piorących. Pozostałe elementy systemu CANAL - ramki i podesty - są z aluminium można je więc swobodnie czyścić wymienionymi wyżej sposobami.

Dylatacja powinna być zastosowana, jednak jej wielkość zależy od rodzaju otaczającej kanał podłogi (parkiet, panele, deski itp) oraz wielkości powierzchni podłogi. Inaczej pracuje podłoga z surowych desek inaczej panele. Dylatacja powinna wynosić od 5 do 20 mm, warto poradzić się parkieciarza lub sprawdzić wymagania montażowe z opakowania paneli (parkietu). Do wypełnienia dylatacji można stosować np. korek lub silikon. Na zdjęciu poniżej zastosowano korek:
ZDJĘCIE
Przerwę dylatacyjną można zamaskować np. listwą maskującą, poniżej przykład:
PRZYKŁAD

Otwór montażowy najlepiej wyciąć na 31 cm szerokości, a potem poszerzyć w górnej części - dokładnie 2,5 cm od góry - do 35-36 cm. Długość otworu powinna wahać się w przedziale: 262-265 cm. Głębokość powinna wynieść 11 cm (luz montażowy). Na stronie: www.regulus.com.pl, zakładka dobór, w kalkulatorze wyceny, po wybraniu danego modelu grzejnika, wyświetla się przekrój poprzeczny przez kanał, więcej informacji można znaleźć instrukcji montażu zestawów kanałowych - zapraszam do lektury.

Poniższe czynności powinien wykonać elektryk o odpowiednich kwalifikacjach. Zanim przystąpimy do wyregulowania głośności wentylatora należy odłączyć napięcie elektryczne.

1. Przyczyną wibracji może być brak swobodnego ułożenia wanny. Należy odkręcić problematyczny wentylator (4 lub 6 blachowkrętów Ø 4). Podłączyć zasilanie, trzeba pamiętać o zachowaniu ostrożności i zasad BHP.
2. Jeżeli na wyposażeniu znajduje się puszka ROGK to przejść do punktu 3, jeżeli nie to do punktu 4.
3. Włączyć sterownik na  I bieg. Wyregulować prędkość na pierwszym biegu potencjometrem, znajdującym się z lewej strony patrząc od strony dwóch małych kostek zaciskowych (przyłącze silników) w kierunku jednej dużej kostki (wyjścia na regulator). Włączyć sterownik na II bieg. Analogicznie wyregulować prędkość drugiego biegu potencjometrem znajdującym się po prawej -   zdarza się, że podczas biegu zredukowanego (czyli bieg I i II) wanna zaczyna drżeć, co jest spowodowane naprężeniem koryta wanny podczas jego montażu w posadzce.
4. Delikatnie dociągnąć pracujący silnik nie dopuszczając do jego drgań.

Gwarancja na podesty wynosi 2 lata. Proszę pamiętać, że wymianie gwarancyjnej nie podlegają uszkodzenia mechaniczne podestów, wszelkiego rodzaju przeróbki oraz podesty użytkowane  niezgodnie z ich przeznaczeniem. Gwarancji nie podlega również naturalne zużywanie się podestów. 

Na życzenie klienta możemy wykonać podest o długości 2 metrów. Proponujemy jednak, by długość podestów posezonowych wynosiła do 1,4 m. Ograniczenie to wynika ze względów  praktycznych i ergonomicznych. Po wypełnieniu podestu (parkietem, panelami, płytkami itp) znacząco wzrasta jego waga i potrzebne będą 3 osoby, aby go podnieść. Uchwycenie podestu tylko z jednej strony i uniesienie go, może spowodować odkształcenie. Małe podesty - np. jednometrowe - łatwiej przechować w okresie sezonu grzewczego niż dwumetrowe.

Podesty drewniane wykonywane są z wysokiej jakości sezonowanego drewna liściastego (dąb, buk, jesion) o wilgotności 5%. Należy je chronić przed wpływem wilgoci – nie składować ich na budowie. Podesty drewniane są wstępnie impregnowane w celu zabezpieczenia przed wpływem wilgoci, dlatego przed zamontowaniem należy je przeszlifować drobnym papierem ściernym i polakierować lakierem odpowiednim do wymagań estetycznych i technicznych użytkownika. Na życzenie klient może otrzymać podesty z surowego drewna. Zmiana wymiarów podestów pod wpływem wahań wilgotności jest naturalną cechą drewna. W przypadku skoków wilgotności w pomieszczeniu, podest należy dopasować do wymiaru podczas maksymalnej wilgotności, w okresie przesuszenia drewna na końcu podestu można dołożyć pojedyncze luźne listwy (fabrycznie dołączone do podestu), łatwe do demontażu przy zwiększeniu się wilgotności. Podesty surowe powinny być chronione w sposób szczególny przed wilgocią do czasu impregnacji/bejcowania i lakierowania wykańczającego.  

Sterowanie do systemu ogrzewania podłogowego kanałowego z naturalną konwekcją (bez wentylatora)

Wariant I
- do pomieszczeń wyposażonych w czujnik lub programator kotła (sterujący temperaturą w pomieszczeniu),
- gdy chcemy rozszerzyć wariant I do wariantu IV.

Wariant II a
- do pomieszczeń, w których temperatura powinna być inna niż w pozostałych wnętrzach,
- do pomieszczeń, w których system ogrzewania podłogowego kanałowego stanowi ogrzewanie wspomagające tradycyjnego ogrzewania podłogowego lub grzejników ściennych,
- do pomieszczeń, w których system ogrzewania kanałowego pracuje jako kurtyna powietrzna.

Wariant II b
- do pomieszczeń, w których stosunkowo często i płynnie ma być zmieniana temperatura.

Wariant  III
- jako pełne sterowanie do rozwinięcia wariantu I,
- do pomieszczeń, w których wymagane jest sterowanie nawet ośmioma wymiennikami,
- do pomieszczeń, w których wymagane jest precyzyjne pełne tygodniowe sterowanie,
- również jako sterowanie do grzejników ściennych.

Sterowanie do systemu ogrzewania podłogowego kanałowego z cyrkulacją wymuszoną wentylatorem

Wariant I
- wentylatorem grzejnika steruje sterownik-programator zamontowany w instalacji,
(przy zasilaniu programatora 12 lub 24V konieczny jest stycznik)
- wentylator grzejnika pracuje równolegle z pompą kotła (lub innym urządzeniem) – np. przez wpięcie jako dodatkowy obieg

Wariant II
- prosty i ergonomiczny system sterowania wentylatorem grzejnika przez termostat (opcje wł/wył) w zależności od temperatury w pomieszczeniu. Po wyłączeniu przez termostat wentylatorów i przy dalszej pracy pompy kotła grzejnik pracuje na 30% mocy znamionowej – oddając do pomieszczenia tzw „ciepło dyżurne”.
- stosowany z termosiłownikiem typu NC ( bezprądowo zamknięty), wówczas można całkowicie wyłączyć grzanie – np. w obiektach zasilanych z sieci miejskiej,
- do pomieszczeń z kilkoma grzejnikami kanałowymi z wentylatorem. Do jednego programatora można podłączyć do 20 silników.

Wariant III
Wariant II poszerzony o możliwość ręcznego wyboru jednej z trzech prędkości wentylatora (ok.: 50%, 75% i 100% prędkości). Do jednego programatora można podłączyć kilka wymienników kanałowych, stosując kolejne puszki ROGK.

Wariant IV
Wariant III poszerzony o możliwość tygodniowego programowania temperatury, różnej dla różnych dni i godzin.
 

• jakie jest źródło ciepła (sieć miejska czy własny kocioł, typ kotła)?
• jaki rodzaj podestu chce Pan zastosować (aluminium, kolor lub drewno listwa, drewno kość)?
• sterowanie jedno czy trzybiegowe?
• termostat ustawiany wg chwilowych potrzeb czy programator tygodniowy?

Różnica między wariantem III i IV polega na zastosowaniu dodatkowo w wariancie IV:
- programowania tygodniowego (poniedziałek-piątek oraz osobno: sobota, niedziela ) różnych temperatur pracy w czterech przedziałach czasu, np. w godzinach 6-9, 9-17, 17-22 i 22-6.
- licznika godzin pracy wentylatora z ustawianym alarmem – np. jako alarm konserwacji, czyszczenia.
Do wybranego przez Pana grzejnika proponuję wariant sterowania II. To proste sterowanie z bieżącym pomiarem temperatury w atrakcyjnej cenie.